Jestem, jak marvelowski super bohater. Potrafię ocalić  czyjś świat jednym słowem, małym gestem. Zawsze do usług. Zawsze w gotowości.

Słucham.

Głaszczę.

Pocieszam.

Naprawiam.

Wiem, że każdy z tych małych światów i tak mi kiedyś mocno dokopie, ale przecież jestem ponad to, taka moja rola. Jestem tu z jakiegoś powodu i choćby ów powód był bolesny, a misja niebezpieczna – walczę, ratuję, usprawiedliwiam.

Czasami tylko schowana za winklem, czekając na znak, że już trzeba iść, biec, podawać rękę i wyciągać z opresji, myślę przez moment: „…a kto mnie wysłucha, pogłaszcze, pocieszy, naprawi?”.